1. (வச.1-16) — தலைமை, ஒழுங்கு, சபை வழக்கம்

இந்தப் பகுதி இன்று மிகவும் விவாதிக்கப்படும் ஒன்று — தலை மூடுதல் பற்றிய பவுலின் போதனை. இதை புரிந்துகொள்ள, முதல் நூற்றாண்டு கொரிந்து நகரின் பண்பாட்டு பின்னணியை நினைவில் வைக்க வேண்டும் — பொது இடங்களில் ஒரு பெண்ணின் தலை மூடுதல் மரியாதையையும் ஒழுங்கையும் குறிக்கும் அடையாளமாக இருந்தது. பவுல் இங்கே ஒரு ஆழமான உண்மையை கட்டமைக்கிறார் — ஒழுங்கு (order) என்பது தாழ்வுத்தன்மையல்ல. கிறிஸ்துவுக்கு தேவன் தலை, ஆனாலும் கிறிஸ்து தேவனுக்குச் சமமானவர். இதேபோல, தலைமை-ஒழுங்கு உறவுகள் மதிப்பில் உள்ள வேறுபாட்டைக் குறிக்கவில்லை, செயல்பாட்டு ஒழுங்கையே குறிக்கிறது.

📖 ஆழமான புரிதல்: இந்த வசனம் (11:11) அதிகாரத்தின் மிக முக்கியமான சமநிலைப்படுத்தும் வார்த்தை — ஆண் பெண் இருவரும் ஒருவரையொருவர் சார்ந்திருக்கிறார்கள், ஒருவர் மற்றவரை விட உயர்ந்தவர் அல்ல. பண்பாட்டு நடைமுறைகள் (தலை மூடுதல் போன்றவை) காலம் மாறும்போது வடிவம் மாறலாம், ஆனால் அதன் பின்னாலுள்ள கொள்கை — சபையில் மரியாதையான, ஒழுங்கான வழிபாடு — நிரந்தரமானது.

இன்று நமக்கு: சபை வழிபாட்டில் நமது வெளித்தோற்றமும், நடத்தையும் தேவனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் மரியாதை காட்டும் விதத்தில் இருக்கிறதா என்று சிந்தியுங்கள்.

2. (வச.17-22) — கர்த்தருடைய பந்தியில் பிரிவினை

இங்கே பவுலின் தொனி மாறுகிறது — புகழ்ச்சியிலிருந்து கடுமையான கண்டனத்திற்கு. கொரிந்தியர் 'கர்த்தருடைய இராப்போஜனம்' என்ற பெயரில் கூடிவந்தபோது, உண்மையில் என்ன நடந்தது தெரியுமா? பணக்காரர்கள் தங்கள் சொந்த உணவைக் கொண்டுவந்து முந்திக்கொண்டு புசித்தார்கள், ஏழைகள் — வேலைக்குப் பிறகு தாமதமாக வந்தவர்கள் — பசியுடன் இருந்தார்கள். ஒரு அன்பின் விருந்தாக இருக்க வேண்டியது வர்க்க பாகுபாட்டின் காட்சியாக மாறியிருந்தது.

📖 ஆழமான புரிதல்: இது ஆவிக்குரிய பாவம் மட்டுமல்ல, சமூக நீதியின் தோல்வியும் ஆகும். திருவிருந்தின் மையக் கருத்து ஒற்றுமை — ஒரே அப்பத்தில் அனைவரும் பங்குபெறுதல் (10:17). ஆனால் கொரிந்தியர் அந்த ஐக்கியத்தை பொருளாதார பாகுபாட்டால் உடைத்தனர். பவுலின் கடுமையான வார்த்தைகள் காட்டுவது என்னவெனில் — திருவிருந்தை தவறாக நடத்துவது ஒரு சடங்கு தவறு மட்டுமல்ல, சபை உடலின் ஒற்றுமைக்கு எதிரான பாவம்.

இன்று நமக்கு: சபை கூட்டங்களில், விருந்துகளில், நமது நடத்தை ஏழை-பணக்காரன், உயர்ந்தோன்-தாழ்ந்தோன் என்ற பாகுபாட்டை பிரதிபலிக்கிறதா அல்லது கிறிஸ்துவின் ஒற்றுமையை பிரதிபலிக்கிறதா என்று சுயபரிசோதனை செய்யுங்கள்.

3. (வச.23-34) — கர்த்தருடைய இராப்போஜனமும் சுயபரிசோதனையும்

பவுல் இப்போது திருவிருந்தின் மூலத்திற்குச் செல்கிறார் — 'நான் உங்களுக்கு ஒப்புவித்ததைக் கர்த்தரிடத்தில் பெற்றுக்கொண்டேன்.' இது ஒரு நேரடி வாய்மொழி பாரம்பரியம் — இயேசு காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட அதே இரவில், அப்பத்தைப் பிட்டு, 'இது என்னுடைய சரீரம்' என்றும், பாத்திரத்தை எடுத்து, 'இது என் இரத்தத்தினாலாகிய புதிய உடன்படிக்கை' என்றும் சொன்னார். ஒவ்வொரு முறை நாம் இதைச் செய்யும்போதும், நாம் கர்த்தருடைய மரணத்தை 'தெரிவிக்கிறோம்' — ஒரு பொது பிரகடனம், ஒரு ஞாபகார்த்த செயல்.

📖 ஆழமான புரிதல்: சுயபரிசோதனை என்பது பயத்தினால் தூண்டப்பட வேண்டியது அல்ல, மாறாக மரியாதை மற்றும் நினைவுகூர்தலின் ஒரு செயல். திருவிருந்தை அபாத்திரமாக எடுப்பது — அதாவது, சபையின் ஐக்கியத்தை உடைத்தபடி, அல்லது நடிப்பான இருதயத்துடன் அணுகுவது — கர்த்தருடைய சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் இலகுவாக எடுத்துக்கொள்வதாகும். இதுவே கொரிந்தியரிடையே ஏற்பட்ட உடல்நல பிரச்சனைகளுக்கும் தேவனுடைய ஒழுக்க செயலுக்கும் காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்று பவுல் விளக்குகிறார் (11:30).

→ 2 கொரிந்தியர் 13:5 — நீங்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களோவென்று உங்களை நீங்களே சோதித்து அறியுங்கள்

இன்று நமக்கு: அடுத்த முறை திருவிருந்தில் பங்குபெறும்போது, அவசரமாக அணுகாமல், சிறிது நேரம் எடுத்து உங்கள் இருதயத்தை பரிசோதித்து, கிறிஸ்துவின் தியாகத்தின் முழு எடையையும் உணர்ந்து பங்குபெறுங்கள்.

1 கொரிந்தியர் 11 விளக்கம் | 1 Corinthians 11 Tamil | கர்த்தருடைய பந்தி | திருவிருந்து | சுயபரிசோதனை | tamil bible search | tamilbiblesearch.com

Author: Tamilbiblesearch